Logboek

Onze eindejaarswensenRandnieuws

Posted by Nico Fri, December 22, 2017 11:55:24

Blog image

New adventuresLaatste wijzigingen

Posted by Nico Thu, October 19, 2017 22:16:47

Are we ... impulsive ?? bwah ... ..

In our last article of May 12, 2017, you could read our future plans. I ended up with the sentence "But keep in mind that we are impulsive and that plans can change."

Well well ... they have changed and how!

We have made two important decisions. Snow Goose is currently in Portimao, Portugal. From here we had the perfect current to the Canary Islands where we would start crossing the Atlantic ... Now however, we decided to stay in Europe! So, for the time being, we are not going to the Caribbean and our boat will remain in Portimao for a number of months.

Coming Monday, October 23, after a stay of about 6 weeks here in Belgium, we travel back to Portugal with a ... camper. We bought a mobilhome! During the dark months, when Snow Goose is in hibernation, we would like to explore the country inland. And if we want to return to Belgium in between, we will always have our bed at hand.

So get ready for new adventures on four wheels

Blog image

Nieuwe avonturen...Laatste wijzigingen

Posted by Nico Thu, October 19, 2017 22:04:33

Wij … impulsief ?? bwah …..

In ons laatste artikeltje van 12 mei 2017 kon je onze toekomstplannen lezen. Ik eindigde met het zinnetje “Maar hou er wel rekening mee dat wij impulsief zijn en dat plannen kunnen wijzigen ….”

Awel … ze zijn gewijzigd en hoe !

We hebben twee belangrijke beslissingen genomen. Snow Goose ligt momenteel in Portimao, Portugal. Van hieruit hadden we immers de perfecte stroom mee naar de Canarische eilanden om dan van daaruit de Atlantische oversteek te maken…..Hier hebben we echter beslist om in Europa te blijven! We gaan dus (voorlopig) niet naar de Caraïben en ons bootje blijft een aantal maanden daar ter plaatse liggen.

Komende maandag 23 oktober, na een verblijf van zo’n 6 weken hier in België, reizen we terug naar Portugal met een … camper. We hebben ons namelijk een mobilhome aangeschaft! Tijdens de donkere maanden, als Snow Goose ergens in winterslaap ligt, zouden we graag het binnenland verkennen. En willen we tussendoor eens naar België terugkeren, dan hebben we steeds ons bed bij de hand.

Dus op naar nieuwe avonturen op vier wielen !

Vroem vroem

Blog image

Een historische dag!Laatste wijzigingen

Posted by Nico Fri, May 12, 2017 19:42:48

Een historische dag! Neen, niet omdat we er nog een kleinkindje bij hebben. Ook niet omdat we onze gouden bruiloft vieren (bijlange niet). Maar wel om twee redenen.

Ten eerste : Snow Goose verliet vandaag vijf jaar geleden, op 12 mei 2012, onder massale belangstelling bij prachtig weer haar thuishaven Blankenberge. Omhelzingen van familie met tranen in de ogen, schouderklopjes van vrienden die zo hoopten het afscheid te verzachten (maar daar natuurlijk niet in slaagden), zoenen van zo velen die nog dagenlang bleven plakken, handengeschud tot we er kramp van kregen, cadeautjes die ons maanden later nog herinnerden aan haar schenkers (drank uitgezonderd want die ging zo lang niet mee), wensen die ons voorzichtig ingefluisterd werden groeiden zeer vlug uit tot gebrul met laatste goede raad, en dan ten slotte voer Snow Goose hevig stampend op de inkomende golven de haven uit, feestvlaggen werden opgeborgen, zeilen gehesen, de boeg draaide naar het westen en… het besef was er plots.

Dit was het dan. We zijn vertrokken. Een droom werd werkelijkheid!

Vijf jaar zwierven we rond op de Middellandse Zee. Ons vragen naar onze mooiste herinnering is een geseling voor ons geheugen want er zijn zoveel onvergetelijke plaatsen en momenten. Tijdens onze zeiltochten was en blijft de ontmoeting met dolfijnen nog steeds spectaculair. De sierlijkheid en gratie waarmee deze kunstenaars der zee voor, onder en naast onze boeg zwemmen blijft verbazen. Alsof ze spelen en vragen om aangeraakt te worden. Prachtig!

Een greep uit onze mooiste herinneringen met de grond onder onze voeten:

In Portugal: ons bezoek aan het sprookjespaleis van Sintra

In Spanje: een dagje skiën in de Sierra Nevada; ons bezoek aan de driehoek Sevilla, Cordoba, Granada; de Semana Santa in Malaga en Cartagena

In Frankrijk: het vuurwerk op quatorze juillet in Marseille

In Italië: onze rondrit in Toscane en bezoek aan Rome.

In Griekenland: de ontelbare idyllische ankerbaaien; ons bezoek aan de spectaculair gelegen kloosters van Meteora; onze doorvaart door het Korintisch kanaal.

In Turkije: onze rondrit en wandelingen door het adembenemend landschap van Cappadocië en ons stadsbezoek aan Istanbul.

Tel daarbij de vele nieuwe vriendschappen met andere Belgen, Nederlanders, Fransen, Engelsen, Duitsers, Finnen, Zweden, Portugezen, Amerikanen, Canadezen, …

Kortom ons verblijf op Snow Goose in de Middellandse Zee was prachtig, maar het zeilen op zich viel niet altijd mee: te veel wind of geen wind, wind uit de verkeerde richting, of moeilijke zeegang. Misschien moeten we andere oorden opzoeken…

Of misschien ook niet want het leven is hier zo goedkoop, de stad Cartagena is een mooie bruisende stad die beschikt over een rijk cultureel leven, de haven van Cartagena is betaalbaar voor ons budget, de Spaanse administratie is voor ons verwaarloosbaar, vluchten naar België en dus ons contact met het thuisfront zijn spotgoedkoop en het klimaat is bijna tropisch te noemen. Zo werden wij geconfronteerd met een zeilers waarheid : hoe langer ter plaatse, hoe moeilijker het afscheid…

Blog image

De tweede reden was dus een moeilijke beslissing: Snow Goose verlaat straks Cartagena en zet de komende maanden koers naar de Atlantische Oceaan! Het plan is om via Gibraltar en/of Portugal ofwel rechtstreeks ofwel via mythische namen als Casablanca, Tangers en Agadir in Marokko naar de Canarische eilanden te zeilen. Eens daar aangekomen zouden we graag de eilanden al zeilend verkennen om dan later dit jaar te beslissen wat de volgende stap van onze reis zal worden. Maar hou er wel rekening mee dat wij impulsief zijn en dat plannen kunnen wijzigen ….

Hasta luego !


Blog image



Kerst en Nieuwjaarswensen 2017Randnieuws

Posted by Nico Mon, December 12, 2016 12:58:33

Blog image

Over gewijzigde plannen ...Laatste wijzigingen

Posted by Nico Wed, September 28, 2016 13:48:37


Noem het een luxeprobleem, impulsiviteit, een leerschool, twijfel of gewoon zalige vrijheid.


Een luxeprobleem omdat we inderdaad door onze toch ietwat uitzonderlijke levensstijl de luxe hebben onze dagindeling zelf in te vullen. En niet alleen aangaande onze dagelijkse of wekelijkse agenda, maar in ons geval hadden we een iets groter en belangrijker keuze te maken.


Impulsiviteit omdat het maken van een wereldreis nu eenmaal enige impulsiviteit vergt. Havens worden ankerbaaien, korte dagtrips worden nachtelijke oversteken, uitgestippelde zeilroutes worden overnachtingen bij vrienden in een “echt” huis, ééndagsmarina’s worden vakanties van twee weken…

Je leert niet alleen jezelf en je partner beter kennen, maar je ontmoet vaak lotgenoten en luistert naar hun verhalen. En zo ontstaat uiteindelijk een (tussentijdse) balans. Dus hoop je naar de toekomst toe de juiste keuze te maken. Wij hebben immers die vrijheid (want daar gaat het tenslotte om bij het zeilen) .

En voor je het goed en wel beseft zijn we 4,5 jaren verder en sluipt de twijfel als een virus ons lichaam (en meer het mannelijke lichaam) binnen, om na dagenlang gepieker en nachten vol discussies, ten slotte uitgeroeid te worden, en tot een verassend besluit te komen:

Snow Goose en haar bemanning blijven nog een jaar langer in de Middellandse Zee!

Martinique, Curaçao en Barbados ruimen de baan voor Cartagena, Spanje. Dus zullen we de komende winter proberen te overleven op tapas, gazpacho, paella en sangria…

Of zijn al bovenstaande redenen gewoon excuses en is de echte reden omdat we jullie gewoon te veel zouden missen?

Hasta luego !

Ps We zijn in Belgie van 19/10 tot 13/11/16... Blog image

Op naar GibraltarSicilië

Posted by Nico Tue, May 24, 2016 12:14:07

17 mei 2016 7u : we gooien los. De steigers van Licata verwijderen zich langzaam van ons bootje. Een houvast waar we 6,5 maanden “gewoond” hebben. Oude bekenden hebben teruggezien, nieuwe vrienden gemaakt, waar we aangeschoven hebben aan tal van bbq’s, taarten gebakken, internationale spelletjes gespeeld hebben, verjaardagen gevierd en een Engelse vrijgezellenavond meegemaakt hebben, om nog maar te zwijgen van de ontelbare apero’s en etentjes op onze Snow Goose of op één of andere aangespoelde boot. Kortom “geleefd”.

Zes en een halve maand onderbroken door twee bezoekjes in België : eentje rond Kerst- en Nieuwjaar, en later een emotioneel verblijf van een maand met een geboorte, een huwelijk en een jammerlijk overlijden.

Eens terug in Sicilië werd de Snow Goose een weekje op het droge gezet voor onderhoud (wat gebudgetteerde zeilers als wij uiteraard zelf doen). En dan … begon het wachten. Wachten op de juiste wind die ons op weg naar Gibraltar, en de uitgang van de Middellandse Zee, van Sicilië naar Sardinië zou brengen. Dus lagen we met andere boaters te wachten tot Aeolus Oostelijke wind wou blazen. Maar… hij weigerde. Dagen aan een stuk blies het snoeihard uit het Westen. Dagen werden één week, werden twee weken, en uiteindelijk zagen we een piepklein weervenstertje welke ons tot aan de NW punt van Sicilië zou brengen. Dit was de dag dat we samen met de Belgisch-Hollandse catamaran Vasco da Gama het ruime sop kozen.

Enkele dagen later : we liggen in de baai van Favignana, een prachtig eilandje aan de hoek van Sicilië… te wachten (pfff). Maar geen nood : het vakantiegevoel is terug.

Blog image

Tot in Sardinië!





AfscheidRandnieuws

Posted by Nico Wed, March 30, 2016 21:17:37

Blog imageBlog image

PDF Versie :







Gedaan met aftellen!!!Randnieuws

Posted by Nico Tue, March 22, 2016 01:18:10

't Is weer van dadde! Ze is er ! SIEN, ons zesde kleinkindje en tweede meisje, werd geboren op 18 maart 2016. Natuurlijk het mooiste meisje van de materniteit en met haar 4kg410gr en 54,5 cm klaar om menig harten te veroveren. Proficiat aan een zéér gelukkige mama Dina, papa Stein, en broere Floris die nu met zijn zusje zal kunnen spelen.

Blog image







Aftellen !Randnieuws

Posted by Nico Tue, March 01, 2016 17:30:58

Ons zesde kleinkindje komt er aan, dus wij komen er aan !

Van 8 maart tot 8 april 2016 kan je ons treffen in ons heerlijk ‘buitenverblijf’ in Oostende.

We crossen rond van hier, naar daar naar ginder, dus wil je eens afspreken :

sonjanico@snow-goose.be of ons alom gekende en enige gsm nr. 0472 672594.

Ciao ciao xxx

Sonja en Nico

Blog image

Bloopers - part 2Randnieuws

Posted by Nico Tue, March 01, 2016 17:18:08

Huisdiertjes

ZE zeggen dat je alle fruit grondig moet afspoelen. ZE zeggen dat je geen kartonnen verpakking aan boord mag halen. ZE zeggen dat je altijd je schoenen moet afdoen vooraleer je aan boord stapt. ZE zeggen zelfs dat je de etiketten van de blikken moet afweken. Natuurlijk werd dit door ons grandioos NIET opgevolgd, met vorig jaar als resultaat: Blattodea aan boord! ZE hadden dus waarschijnlijk wel gelijk J. We liepen achter de feiten aan en probeerden dan maar te genezen in plaats van te voorkomen: lokdoosjes neergepoot in alle mogelijke en onmogelijke hoeken van hun nieuwe territorium en deze stipt om de drie maanden vervangen. Of het nu de doosjes waren of “iets anders”, feit is dat we van deze diertjes geen last meer hebben. Dat “iets anders” kan de Apodemus Sylvaticus geweest zijn. Ook deze snode gast (of gasten) waren op hotel bij ons. Wij vonden bewijzen van hun invasie tussen de pakken meel, suiker en ander snoepgoed. Alle hulp was welkom dus huurden we de expertise in van de kat van de buren. Bloederige taferelen moeten zich die avond afgespeeld hebben, want toen we na een wandeling terug aan boord kwamen, zagen we een bloedplas aan dek en een bloedspoor van wel zo’n vijftig meter lang in het bos verdwijnen. Getuigen hadden gezien hoe onze dappere viervoeter zich als kamikaze met gestrekte ‘armen’ en ‘benen’ geworpen had op onze verstekeling en triomfantelijk met de lekkernij tussen haar tanden in het struikgewas verdween. Opgeruimd staat netjes: geen kakkerlakken meer aan boord, noch muizen!Blog image

Beetje techniek

Neem maar van ons aan dat internet onmisbaar is aan boord. Niet alleen om weerberichten te vergelijken (ja vergelijken want met één weersite kom je bedrogen uit dus kies je ergens de gulden middenweg tussen een aantal sites), info over havens uit te zoeken, contact te houden met het thuisfront, de website te onderhouden, filmpjes ‘down te loaden’, noem maar op …

Dus hadden we bij vertrek uit Blankenberge eigenhandig een gloednieuwe wi-fi antenne op het topje van onze mast geplaatst. Drie jaar later hebben we het onding er terug afgehaald! Neen, niet omdat het slecht functioneerde, maar voornamelijk op anker zorgde de dikke zwarte kabel in de mast voor slapeloze nachten. ‘Tsjeng boem’ ‘Tseng boem’ klonk het uren na elkaar en was van het goede te veel voor onze kapitein (voor mijn vrouwtje klonk het als muziek ?!?). Ik kan nu eindelijk slapen in plaats van … te internetten.

Het is ‘afsluiten’ en niet ‘afbreken’

Afsluiters zijn een soort ventielen voorzien van hendels die geplaatst worden in de boot overal waar water- en andere buizen door de romp heen gaan. Men moet deze openingen kunnen afsluiten in geval van problemen. Wij creëerden echter zelf een probleem door de hendel van de afsluiter van de koeling van de motor dicht te willen draaien, doch het verdomde ding sloot niet, maar brak gewoon af. Omdat de doorsteek door de huid van de boot nog perfect in orde leek, was ik niet happig om heel het boeltje te vervangen. Na zo een jaar te zeilen heb ik dan maar gewoon een tweede (werkende) afsluiter geplaatst vlak nà de eerste. Hopelijk breekt deze tweede nu ook niet af…

Blog image

Haast en spoed

Liggen we als bij uitzondering in een haven, dan ligt Snow Goose met haar boeg met twee lijnen vast aan de ponton en meestal met één lijn (die men oppikt aan een boeitje) vast aan haar kont. Uitzonderlijk lagen we die keer vast met twee lijnen achteraan die op hun beurt verbonden waren met een héél dun lijntje. Door de komst van slecht weer hebben we getwijfeld maar uiteindelijk besloten om toch rond de middag een aantal mijlen verder een veiliger haven op te zoeken, dus … gooien we de voorste lijnen los, gooien we de achterste lijnen los, gooi ik haar in achteruit, maar … vergeet ik natuurlijk in mijn haast dat ene kleine stomme dunne lijntje, met als gevolg dat op zo’n drie meter van de kant Snow Goose precies snoeihard op haar remmen ging staan en wijzelf snoeihard tegen de vlakte gingen. Noch vooruit, noch achteruit, motor en kleren af, duikbril op, snorkel in en vlug het sop in om onderwater even te gaan piepen. Wel, ik denk dat een lichte hartaanval zo’n beetje het dichtst benaderde wat ik toen voelde want dat vervloekte dunne touwtje was blijven haperen achter het schroef en had beide dikkere bak- en stuurboordlijnen, die verder verbonden waren met nog een zwaardere lijn, EN nog verder met een zeg maar ZWARE ketting, als spaghetti doen opdraaien rond de schroefas. Een bol van gevlochten staal, verweven met duimdikke touwen (ik schat zo’n halve meter in doorsnede), zouden door sommigen misschien als kunst aanzien worden, maar door mezelf eerder als “over en uit van onze reis”! Later beseften we dat we niet naar Scherpenheuvel, Lourdes of Fatima moeten trekken, maar dat een wonder zo even hier bij ons was geschied: bij ontrafeling van de onderwaterpuzzel vonden we immers geen verwrongen schroef, geen afgebroken schroefblad en geen gebogen schroefas! Oh ja, we zijn dan maar blijven liggen ….

Een vreemde ovenschotel

We weten nog steeds niet of het klopt met wat we doen maar als de weergoden boos zijn stoppen we alle elektronica, en dat is heel wat, in onze oven. Ooit hebben we immers in de fysicalessen ergens iets opgevangen van een meneer Faraday die tijdens een onweer met bliksem werd opgesloten in een kooi (of zoiets), dus onze simpele geesten maakten van die kooi gewoon een oven. In de late namiddag van die bewuste dag stapte Sonja van boord om een stadwandeling te maken. Omdat de lucht meer zwart dan blauw zag, nam ik geen risico en stopte ik gsm’s, laptop, i-pad, i-pod, draagbare vhf, wifi ontvanger, en nog meer van zo’n toestanden, veilig weg in onze safe, zijnde onze oven. Het onweer bleef uit, wij bleven droog en veel later dan verwacht keerden we terug naar ons bootje. Mijn vrouwtje zag het niet zitten om zo laat nog te koken dus spoedde ik mij naar onze plaatselijke supermarkt om twee diepvriespizza’s. Sinds het begin van onze wandeling had ik precies het idee dat ik iets vergeten had… Ik voelde dat het ergens belangrijk was, maar kon er niet opkomen. Toen ik stond af te rekenen aan de kassa, schoot het me plots te binnen : ik had Sonja niet verteld dat de oven vol zat … Diepvriespizza’s hebben een voorverwarmde oven nodig ! Een oven waar binnenin geen lichtje zit! Een oven die gemakkelijk 220° warm wordt!!! Voel je hem komen? Toen ik binnengestormd kwam, rook ik … aangebrande laptop, overgoten met een sausje van… tja, iets elektrisch. Mijn wederhelft had inderdaad de oven voorverwarmd, niet wetende van haar inhoud, maar ze had onraad en waarschijnlijk wat anders geroken, en alles dan maar… in de koelkast gestopt J. Een engel waakt blijkbaar over ons want enkel de laptop heeft nu een … zacht gerimpelde bodem…

Blog image



Bloopers - part 1Randnieuws

Posted by Nico Mon, January 11, 2016 15:03:25

Ooit al met de auto achteruit van de oprit gereden waarbij je het fietsje van zoon of dochter tot containerparkvoer herleidde? Of dacht je, toen je van jou eigen kat een nieuw model frisbee had gemaakt, dat ze een nieuwe verkeersdrempel in je straat hadden aangelegd? Of bespeurde je nattigheid toen je die al jaren scheefstaande brievenbus eindelijk deftig in de grond had gebetoneerd maar naderhand vaststelde dat ze achterstevoren stond? Tja … wel zo’n domme dingen komen wij uiteraard niet tegen. Wel andere …

Een “mazoetje”

Onze dieselmotor heeft nu en dan dorst. Om bij te tanken rijden er in de meeste havens mannetjes rond met kleine tankwagentjes met lange slangen (de tankwagentjes wel te verstaan). Op eilanden waar we die luxe niet hebben moeten we soms een calvarietocht ondernemen om ons groene 20 liter dieselvatje aan één of ander tankstation te vullen. Eens terug op ons scheepje gieten we deze dan uiteraard leeg in onze dieseltank. Maar we hebben ook benzine aan boord voor de motor van onze bijboot Flipper. Dit vatje heeft een feloranje kleur zodat vergissen onmogelijk lijkt. Een acute kleurenblindheid, een plots hersenfalen of een oververmoeide(?) schipper, we zullen het nooit weten, zorgde er voor dat ik mezelf plots de dieseltank zag vullen met … jawel benzine! Miljaar, miljaar!

Het was alsof mijn zesde zintuig na enkele liters het onheil besefte en mij deed rondzien of niemand die flater had opgemerkt. Minuten later zat ik, bevend van schrik voor onherstelbaar aangerichte schade, te googelen naar de consequenties van mijn blunder. Maanden later, vandaag dus, heb ik de indruk dat de motor nog soepeler draait dan voorheen. Of hoe een blunder een tip werd!

Blog image

Aanlengen met water aub.

Zelfde dieseltank, ander eiland, andere dag, andere blunder.

Opnieuw was ik aan het voyageren tussen tankstation en ons scheepje om de dieseltank te vullen per 20 liter. De verlossing kwam van mijn buurman die zo’n lilliputter tankwagentje had gevonden om hem twee uur later van de broodnodige brandstof te voorzien. Bij een straalblauwe hemel draaide ik de tankdop op de boot halfdicht en sleepte me naar de comfortabele fauteuils van de dichtstbijzijnde bar om in afwachting van de levering een beetje te internetten. Het computerscherm verdoezelde blijkbaar de aankomende zwarte wolkenmassa en de daarin nestelende watervallen van regen. Toen ik twee uur later opkeek en constateerde dat ikzelf en ons scheepje de regendouche eens te meer hadden overleefd (mijn eega was in een winkelcentrum waar het soldenprijzen regende…), slenterde ik niets vermoedend terug naar ons dobberend huisje. Het was alsof ze bleekwater kiepten over mijn bruingebrande en relaxte zeilerskop toen ik besefte dat ik de dieseldop maar half had gesloten. Tonnen regensop waren langs, rond, over en waarschijnlijk in de halfgesloten opening gestroomd! Miljaar, miljaar!

Voor minuscule waterdruppels hebben we wel een water scheidingsfilter, maar deze is belachelijk te klein voor apocalyptische hoeveelheden regenwater. Enfin, sindsdien motoren we op een cocktail van water en diesel. Of was de dop dan toch net genoeg gesloten … ?

De “plons” van de zwaartekracht

Een “plons” kan veel betekenen. Het kan betekenen dat mijn zeilmaatje bij 30 graden overboord springt om af te koelen in 29 graden warm water; het kan duiden op een vliegende vis die zo probeert om zichzelf te schrappen van de spijskaart van zijn grotere soortgenoot; het kan wijzen op kamikaze gevogelte die zich ergens vanuit de stratosfeer te pletter laten vallen in het water, in de hoop een maaltijd te vangen en geen ronddrijvend stuk hout (Ai!); het kan “Plons” DE kikker zijn… Maar het kan ook, en je raadt het al, iets veel noodlottiger betekenen : de plons van een bos … sleutels. Pffft. Neen, niet meer terug te vinden, al zijn we duikers en hebben we twee dagen lang een Search and Rescue georganiseerd… zonder resultaat. Gesloten dat fietsslot, gesloten ons antidiefstal-bijboot-motor-slot, gesloten ons zodiac-ijzerdraad-slot, …en daar gaat het laatste stukje Delvaux (sleutelhanger) van Sonja. Miljaar, miljaar!

Ja, ja horen we jullie al zeggen, een simpele kurk had de sleutels wel drijvende gehouden. Weten we intussen natuurlijk wel, maar wat met de “plons” van roeiriemen die ook overboord gegaan zijn… ?

Blog image

Eureka!

Dan hadden we een helder moment! We vervingen alle sloten door cijfersloten. Geen sleutels meer, dus ook geen kans meer op een “plons”.

Op het eerste gezicht een perfecte oplossing, ware het niet dat er toch minstens twee nadelen aan zijn. Dedju. Komen we ‘s avonds laat thuis, wat natuurlijk niet zo veel gebeurt J, dan is het pikdonker en zien we de cijfertjes natuurlijk niet! Wreed ambetant nietwaar. Dus hangen we er een zaklampje naast die het natuurlijk begeeft net wanneer je ze nodig hebt. Een tweede groter nadeel is de cijfercode vergeten… Zo heb ik dagen na elkaar de correcte 4-cijferige combinatie tussen 0001 en 9999 gezocht… Miljaar, miljaar!

Where were you when the lights went out in …. ?

Een plezierige tijd. Tijd om de kerstboom te zetten, pakjes te kopen, gluhwein te drinken en … kerstlichtjes op te hangen. Sonja had onze kajuit een mooie en gezellige sfeer gegeven en ter afronding had ze de kerstlichtjes rond om rond opgehangen. Le moment suprême : stekker in stopcontact, een plof, een steekvlam en … alle lichten, ik bedoel dan ALLE lichten op alle pontons, kades, winkels en kantoren in de hele haven gingen uit! Miljaar, miljaar!

Ik : ‘wat heb je nu weer gedaan?’

Zij : ‘niets, niets, gewoon de stekker proberen in te steken’

Ik : ‘hoe bedoel je ‘proberen’ in te steken?’

Zij : ‘ awel zo van achter ‘t hoekje de stekker op de tast in die gaatjes proberen te steken’

Ik : ‘da kan toch nie da alles uitvalt. Onze verliesstroomschakelaar ja, en misschien ook die op onze elektriciteitspaal, maar toch niet de ganse haven!’

Dat kan dus wel!

Nà enig denkwerk (wat pijn doet en steeds langer duurt) zag ik de oorzaak : een foutje in de constructie van onze Amerikaanse (of Duitse) stopcontacten aan boord, want je kan door de stekker scheef te houden (lees “van achter ‘t hoekje”) stroom steken op de terre (aarding)!

Een half uurtje later zagen we terug het licht maar bleven onze kerstlichtjes voorlopig uit…

De avond nadien waren wij uitgenodigd op een andere boot voor een drink, toen de kok vloekend vertelde dat hij de avond voordien een schotel in de oven had staan, toen plots alle elektriciteit uitviel. Miljaar, miljaar! Wij zwegen als vermoord ….

Blog image

Wordt vervolgd met bloopers over huisdiertjes, een zéér speciale ovenschotel, ‘t is zwart en ‘t zegt “tjeng boem”, haast en spoed en “waar zou dit voor dienen ?”

Intussen zitten we nà 3 weken België te wachten op onze Ryanair vlucht naar Sicilië.

See you terug in maart !