Logboek

Logboek

Onze avonturen

Op elk artikel kunnen jullie reageren door onder het artikel op "reacties" te klikken...

Kalimeira, jassas, efcharisto, ouzo

GriekenlandPosted by Sonja Tue, June 24, 2014 17:51:02

Goedemorgen, dag, dank je wel: zo ver reikt ons Grieks ondertussen. Ouzo kent iedereen natuurlijkwel, maar jammer genoeg lusten wij dit helemaal niet (sorry Karl J). Gelukkig is de Griekse wijn en het bier wel onze smaak. Om nog niet te spreken over Kleftiko, Souvlaki, Moussaka, Tzatziki en nog veel meer. De plaatselijke keuken kan onze goedkeuring krijgen en we genieten er dan heel regelmatig van. Tot grote spijt van onze lijn…J

Sedert gisteren liggen we in een baaitje op een piepklein eilandje ‘Trizonia’ in de Golf van Korinthe. We hebben de Ionische Zee verlaten, hebben tussendoor een aantal thunderstorms te verwerken gekregen (met bijhorende harde wind en heel veel regen maar van heel korte duur) en zijn op weg naar het wereldberoemde Kanaal van Korinthe, Athene en de Cycladen eilanden.

Maar eerst terug naar de Ionische eilanden.

Na Corfu, Paxos en Lefkas te hebben verkend zijn we naar Preveza (vasteland) gevaren om daar onze Snow Goose veilig in een haven achter te laten want een 3-daagse auto-vakantie stond op de agenda. We wilden een stukje van Noord-Griekenland bezoeken.

Nooit geweten dat Griekenland zo’n hoge bergen (Pindos gebergte), bergmeren (met het heel gezellige stadje Ionnina) en Bokrijkachtige dorpen (Metsovo, met zijn herders) had. Meteora, met zijn kloosters gebouwd bovenop de rotsen, stond ook op ons verlanglijstje. Mooi meegenomen was het onverwachte bezoek aan Ikea (meer en lichtere bedlakens konden we gebruiken, de overige aankopen waren ‘onnodige’ prutsen die men altijd aanschaft bij de Zweedse gigant). En bij boaters betekent het hebben van een auto ook altijd: veel boodschappen doen en de waterfles voorraad aanvullen!

We kwamen dan ook volgepakt (en bezweet) terug bij ons bootje. Bleek er bij onze afwezigheid een (zoveelste) zand-stormpje gepasseerd te zijn. Dus mochten we meteen aan het werk met de waterslang (we=Nico) terwijl ik mij de aanwezige wasmachines toe-eigende.

Nog zoiets dag-dagelijks dat voor ons,bootjesmensen, een luxe geworden is. In onze eerste haven in Griekenland (Gouvia) was ik verplicht om de was af te geven. Je had die man moeten zien kijken toen ik hem begon uit te leggen wat bij elkaar mocht, op hoeveel graden enz, en hij flipte helemaal toen ik uitgebreid begon te tonen wat wel en wat niet in de droogkast mocht. (ik had zoveel was dat ik absoluut niet alles kon ophangen op de boot) We zijn dan maar tot het akkoord gekomen dat ik na de was-tijd terug zou komen en alles eruit zou halen wat ik wilde ophangen. De dag nadien kon ik het gedroogde linnen ophalen. Eind goed, al goed. Dit probleem had ik in Preveza dus niet want ik mocht lekker zelf aan de gang met de machines! J

Na vertrek uit Preveza hebben we op Lefkas nog een paar keer bekenden uit Licata teruggezien en hebben we oa de heel verfrissende waterval van Nidri bezocht.

Later volgden nog een paar eilandjes (Meganisi, Kalamos, Kastos, Atokos, Ithaca) met hun verschillende baaitjes waarvan er ééntje toch wel uitsprong! En dit niet alleen omwille van zijn schoonheid maar vooral voor zijn bewoners. Volgens de pilot bevond zich daar een rattenkolonie! Normaal nemen wij zo’n mededelingen altijd met een korreltje zout maar ach…. we hadden jaren geleden, op 1 of andere botenbeurs, “iets” gekocht om rattenbezoek te verhinderen. En na de nodige aanpassingen, want op een boot past niks onmiddellijk, schoven we de 2 “lp’s” (zie foto) over onze touwen. En nu was het afwachten geblazen. Komen ze of komen ze niet? En inderdaad (zat de volle maan er voor iets tussen?) maar na zonsondergang hoorden we allerlei “geritsel” aan de oever. Echt gezien hebben we ze nooit, maar we zijn er beiden van overtuigd dat we een ratteninvasie hebben vermeden!

Een aantal eilanden van de Ionische Zee (zoals Kephalonia en Zakynthos) hebben we niet bezocht omdat de wind er anders over besliste. Maar dit stukje Griekenland heeft ons heel erg bekoord. De natuur, de keuken (of had ik dit al gezegd? J), de Grieken, …. we zijn er beiden verliefd op geworden. Het onderweg-zijn-gevoel is vervangen door …..rust!

Hetgene wat nu vooral onze voortgang bepaalt is de al-dan-niet-lege voorraadkast (er is hier op het hele eilandje geen enkele mogelijk tot boodschappen doen) en ook de voetballende Belgen! We zijn er in geslaagd om beide vorige matchen van ons nationaal elftal op tv te volgen, ergens in een haven. Dus ofwel vinden we hier op Trizonia een tv ivm de match donderdag aanstaande. Lukt dit niet dan vertrekken we naar de dichtstbijzijnde haven. Dit zal dan hoogstwaarschijnlijk Itea worden, van waaruit we ook per bus Delphi (het orakel weet-je-nog-wel-uit-de-geschiedenislessen) kunnen bezoeken.

Tijd voor een beetje cultuur!

Weet je wat? We zien wel wanneer en waar en hoe…….





  • Comments(2)//logboek.snow-goose.be/#post81