Logboek

Logboek

Onze avonturen

Op elk artikel kunnen jullie reageren door onder het artikel op "reacties" te klikken...

De Cycladen met zijn Meltemi

GriekenlandPosted by Sonja Mon, July 21, 2014 14:01:34

Meltemi= droge noordelijke winden die tot 7-8 bft kunnen gaan, vooral aanwezig tijdens de zomermaanden ter hoogte van de Cycladen. Dit kan uren maar ook dagen aanhouden.

We hebben het geweten! 5 dagen liggen we nu reeds vast op het eiland Syros in de havenplaats Ermoupolis. Heel gelukkig waren we toen we een plaatsje langszij een kade konden veroveren in de vissershaven. Want als de Meltemi waait, waait het hard. Heel hard. En dan is het niet leuk meer om in een ankerbaaitje te liggen want dan zwiept de wind de golven heel hoog en wordt het aan boord onaangenaam. We waren ervoor gewaarschuwd dus namen we onze voorzorgen en controleren nu meer dan ooit de weersvoorspellingen. Tijdens het wachten voor vertrek houden we ons bezig met schoonmaken, boodschappen, lezen, stadje bezoeken, uit eten, wandelen, blog bijwerken,…. Dus zo erg vinden we het allemaal niet.

Een kleine maand geleden zijn we vertrokken uit Trizonia om naar Galaxidhi te zeilen. Vertrokken met 20 kn wind (wat heel normaal is hier) maar van achteraan komend dus lekker rustig. Tot de meter naar 34 en 40kn en zelfs tot 47kn ging. Maar toen durfde ik al lang de camera niet meer bovenhalen… We gingen in elk geval als een speer!

Na de Belgen te hebben zien winnen tegen de Koreanen, bezochten we via Itea, met de bus, Delphi. Heel mooi, vooral ook de omgeving waarin deze oude stad werd opgebouwd. En wat waren we blij dat er die dag bewolking was. Warm, warmer, warmst was het toch nog. En waar we ei zo na bijna onze bus terug misten omdat we nog aan het genieten waren van een late lunch.

Daags nadien zijn we (windloos) naar Andikiron gevaren. Een heel klein, rustig Grieks dorpje waar zelden een buitenlander komt en waar in het hele dorp geen enkele bankcontact te vinden is…. Maar dit probleempje werd opgelost door een hoteleigenaar en een kleine autorit.

We vonden een plaatsje aan het kleine vuurtorentje. We kregen daar zowat het hele dorp op bezoek alsook de plaatselijke jeugd die er kwam vissen. Elektriciteit konden we krijgen dankzij onze superlange verlengkabel die we aan boord hebben maar het water en de diesel diende bijgevuld te worden via jerrycans. Wat een serieus lastig werkje is in 35 gr! Respect voor mijn kapitein!

Iedereen in het dorpje kende ons ondertussen al en ’s avonds supporterde iedereen mee voor de Belgen (tegen USA).

Begin juli zijn we (met een beetje spijt in het hart) vertrokken naar Korinthe alwaar het kanaal op ons lag te wachten. Voor ons toch wel een mijlpaal. In het piepkleine haventje aangekomen bleek heel weinig plaats te zijn maar algauw werden we door de onofficiële “havenmeester” Jonathan (een Engelsman die er 15 jaar geleden is aangespoeld en er is blijven hangen) een plaatsje aangewezen langszij de kade. Groot geluk want die nacht ging het 7-8bft waaien! Geen probleem want hier zouden we blijven om op zaterdag de Belgen nog maar eens te zien spelen. Korinthe bleek een heel leuke, levendige stad te zijn. De Zweedse boot “Kiria” (die we nog kenden van in Licata) lag er ook en samen hebben we de plaatselijke horeca gesponsord en zijn we ook op zondag samen door het kanaal gegaan.

Ons geduld werd serieus op de proef gesteld want men moet gewoon voor de ingang gaan liggen en wachten tot de “poort” opengaat en je toestemming krijgt om door te varen. Bij ons duurde het 2u! Bleek er een groot motorjacht van de andere kant te komen.

Na het kanaal zijn beide boten naar een baaitje gevaren “Linari”, op de Peloponesos om na 1 nachtje naar het eiland Aegina door te varen.

Wij verkiezen steeds om op anker te gaan liggen, als het weer het toelaat (omdat het rustiger is en niet zo warm en we makkelijker kunnen zwemmen) dus konden we die avond van een prachtige zonsondergang genieten.

Overdag gingen we met de dinghy naar het stadje naar de plaatselijke groente-en visboer.

Aangezien de regulator van onze zonnepanelen het begeven had, moesten we op zoek naar een nieuwe. Die konden we bestellen in een plaatselijk piepklein winkeltje en zou daags nadien al aankomen met de overzetboot vanuit Athene. Dus moesten we nog een nachtje langer blijven. Tja, geen keuze maar de weersvoorspellingen zagen er niet bijster goed uit. En inderdaad, ’s nachts wakkerde de wind aan, werden de golven steeds hoger en om 6u ’s morgens beslisten we om toch de haven binnen te gaan. Moeilijk gaat ook en we vonden uiteindelijk een plaatsje tegen een grote vissersboot. Gelukkig werd het pakketje op tijd geleverd en konden we vertrekken. Want de vleugelboten kwamen nogal heel vlug en dicht het haventje ingevaren. We verlegden onze route naar het zuiden richting Poros aangezien de wind 25-27kn haalde en we op die manier de wind op de kont hadden.

Daar aangekomen zijn we Russian Bay binnengevaren om er de volgende 3 dagen niet meer te vertrekken. Zalige baai waar we allerlei ander vaartuig zagen komen en gaan, waar we een groot Engels flottielje (Sailing Holidays) een strandbbq zagen houden met het nodige gezang erbij, waar we zelf een bbq hielden, waar we de buurboot de paalsteek aanleerden, waar we uren in de zon lagen en snorkelden en van waaruit we met de dinghy Poros stad bezochten, bij dag en bij nacht.

Maar toen werd het tijd om dit alles te verlaten en op zoek te gaan naar een tv want de wk-finale stond op het programma. Die vonden we in Sounion (op het vasteland) in een hotel. De enigen die een tv hadden. De ankerplaats was k*t maar ach…alles voor het voetbal en we hadden prachtig zicht op de tempel van Poseidon.

In Olympic Marina (een echte haven met echte douches en waterkraantjes en wasmachines!)hebben we grote schoonmaak gehouden op de boot en bij onszelf om eindelijk te kunnen vertrekken naar de Cycladen.

Kithnos was ons eerste doel. Mooi, rustig weer was voorspel, 40 kn kregen we. Heel onverwachts draaide de wind in 1 seconde van NW 14kn naar NO 40kn! Dan gaat de adrenaline wel eventjes door je lichaam, wordt de lunch die je net wilde verorberen aan de kant geschoven (hetgeen dat niet overboord gewaaid was) en sta je heel geconcentreerd aan je stuurwiel. Het werden nog spannende mijlen tot we beschutting vonden in Ormos Fikiadha, een baai gescheiden door een ministrandje. We kozen wijselijk voor de oostelijke kant omdat we daar meer beschut lagen. Het pintje, na het ankeren, smaakte wel heel erg goed!

Daags nadien zijn we naar de andere kant van het eiland gevaren en hebben ons vastgelegd aan de kade van Loutrou. Van daaruit bezochten we met een taxi de Chora (is op elk eiland zo’n beetje het hoofdstadje). Heel erg mooi met zijn witte huisjes en straatjes afgewerkt met blauwe raampjes en deurtjes.

In de taxi hadden we een Grieks (Atheens) koppel leren kennen en later op de avond zijn we bij hen aan boord nog iets gaan drinken. De verhalen, hoe moeilijk het is voor de Griekse bevolking, komen bij ieder contact weer terug. Verhalen over extra (onterechte) belastingen, pensioenen die gehalveerd worden,…. Waar hebben we dat nog gehoord….

17 juli zijn we naar Syros vertrokken en noodgedwongen liggen we hier dus nog steeds in een haven, aangezien de voorspelde Meltemi. Morgen zou die uitgewaaid zijn en zouden we kunnen vertrekken. Het doel is Mykonos maar niets is hier zeker dus ……zien we morgen wel…….











  • Comments(1)//logboek.snow-goose.be/#post82