Logboek

Logboek

Onze avonturen

Op elk artikel kunnen jullie reageren door onder het artikel op "reacties" te klikken...

We komen der aan !

RandnieuwsPosted by Nico Thu, December 17, 2015 14:42:18

Nu het dreigingsniveau van 4 naar 3 gedaald is, laten ze ons het land terug binnen...


Van 18 december tot 11 januari wel te verstaan ...

Greets,



  • Comments(2)//logboek.snow-goose.be/#post99

Kerst en Nieuwjaarswensen 2015

RandnieuwsPosted by Nico Mon, December 14, 2015 17:34:25




  • Comments(6)//logboek.snow-goose.be/#post98

Ons eerste kleindochtertje !!!

RandnieuwsPosted by Nico Wed, July 22, 2015 00:39:02

Ze is er ! Ja U leest het goed : ZE is er !!! Nà vier kleinzonen, ons eerste kleindochtertje LARA !!!!

Geboren op de nationale feestdag, het tweede kindje van Kim en Miek en nu zus van grote broere Miro!

Ze heeft iets op zich laten wachten (zoals alle vrouwtjes smiley), woog 4 Kg en nog iets en was al 52 cm lang. Mémé Sonja en pépé Nico zijn fier op hun prinsesje, op haar ouders en op de peter en de meter!






  • Comments(4)//logboek.snow-goose.be/#post97

Minder dan een maand ...

Laatste wijzigingenPosted by Nico Sun, June 21, 2015 15:12:49

en we zijn terug in België. De ooievaar komt immers nogmaals op bezoek bij Kim en Miek !


Ons vijfde kleinkindje zal hopelijk tijdens ons bezoek tussen 16 juli en 27 juli de zoute Oostendse zeelucht kunnen opsnuiven.

Duimen maar !!!!

Mémé Sonja en Pépé Nico



  • Comments(1)//logboek.snow-goose.be/#post96

Schuim...

RandnieuwsPosted by Nico Wed, May 13, 2015 17:48:27

Terwijl het witte schuim rondom ons bootje in Patmos hier en daar op de golftoppen breekt, zorgden we vandaag voor ons eigen schuim : dag op dag drie jaar terug verlieten we onze thuishaven Blankenberge en kozen ervoor om te (over)leven op een drijvend zeilhuisje van amper 12 m lengte.

Opmerkzaam als jullie zijn natuurlijk, hoor ik jullie al zeggen dat we een dag te laat zijn. ’T Ja, ons feestje was inderdaad gepland voor gisteren maar … het regende, bliksemde, donderde en waaide nogal hard. Geen weer om een beetje tipsy te worden, dus met één dag vertraging (wat is nu één dag op 1.095 dagen ?) twee foto’s om dit te vereeuwigen. Santé en op naar het vierde jaar.





  • Comments(2)//logboek.snow-goose.be/#post95

Even terug in tijd...

GriekenlandPosted by Nico Wed, May 06, 2015 15:38:23

Is het wel zinvol om terug te gaan in tijd ? Het is immers zo’n 7 maanden geleden, het kappersavontuur daar gelaten, dat jullie nog iets van de kapitein van de Snow Goose konden lezen. Zou het niet beter zijn hier op Leros de draad van onze avonturen gewoon terug op te pikken. We hebben immers intussen onze overwinteringshaven , Finike in Turkije verlaten en zijn terug op weg via de Dodekanesos en Cycladen eilanden naar Noord Griekenland, waar we ergens midden juli terug een zitje bij Ryanair geboekt hebben om een helpend duwtje te geven bij de geboorte van ons 5de kleinkindje.

Maar toch zou het ook zonde zijn om jullie enkele komische en andere toestanden te onthouden.

Italië sloten we af met 2x water in de boot. De eerste keer een zoete lek door een losgekomen waterslang aan de boiler waardoor zo’n 100 liter in boot in stroomde. De tweede keer had het water meer een zeewatersmaak door een vergeten afsluiter van de wasbak tijdens het zeilen op het scherp van de snee (kwestie van eventjes de hellingsgrens van ons scheepje af te tasten). Juist, het waren er meer dan 100 liter…

Maar we verlieten uiteraard het mooie Sicilië niet zonder o.a. een bezoek aan de versmarkt van Syracuse, een rondrit naar de Cycloop eilanden, een stop in het prachtige maar o zo drukke Taormina, en natuurlijk een (auto)beklimming van de alom aanwezige Etna!

Toen ruilden we ergens in Corfoe de “buongiorno” voor “kalimera” en zeilden we dus de Ionische Zee en Griekenland binnen. Hier gebeurde het dat de avond dat Griekenland uitgeschakeld werd in de Wereldbeker voetbal, ik als het ware als straf, mezelf in het holst van de nacht, opgesloten zag in een toilet ergens in een afgelegen en verlaten paviljoentje. Een half uurtje en een vol A4-tje vol gevloek later, kon ik met Cirque-du-soleil-achtige toestanden uit mijn cel ontsnappen. Zedenles : vergeet nooit te controleren als er aan de binnenkant van de toiletdeur ook een klink zit …

Uitstappen uit een dinghy (of opblaasbare zodiac). Hoeveel van zo’n hilarische filmpjes zou je al gezien hebben op TV in programma’s als Videodinges? Mijn eerste matroos Sonja zou zeker een mooie podiumplaats bekleden toen ze helemaal uitgedost in een wit kleedje uit ons opblaasbaar bootje wou stappen, alleen… was het water nog véél te diep of haar beentjes véél te kort, waardoor ze viel in het blauwe sop, terwijl ze toch nog haar waardigheid probeerde te houden voor de ogen van enkele strandkloppers.’ Waarschijnlijk hebben ze het niet eens bemerkt’ dacht ze. Ja ja… Geen nood echter… kleedjes genoeg aan boord…

Maar het kan ook griezeliger hoor. Nadat we het Orakel van Delphi om goede wind verzocht hadden, de Sea Force One (slagschip van Obama?) gekruist hebben, en het privé eilandje Skorpio van Onassis letterlijk links hebben laten liggen, meerden we af in een baaitje op Meganisi. Het kristalheldere water, de mangrove-oevers, de volmaakte stilte en de bloedhete zon, smeekten gewoon om het anker te gooien en wegens te weinig manoeuvreerruimte , twee lijntjes naar de kant te leggen. Toen later de nacht viel en de vreedzame stilte doorbroken werd met een kakofonie van krakende taken, bleek dat we te vroeg opgehouden hebben met lezen in onze pilot (boek met uitleg over de baaien), want hier bleek een koorddansende rattenkolonie te wonen! Gelukkig hadden we destijds op één of andere botenbeurs een toen der tijd volslagen nutteloos en belachelijk duur anti-ratten-afweer-systeem gekocht (pfff). Precies een draaiende zwarte vinyl LP (onze generatie kent dit nog wel), die je over de landvasten schuift waardoor ongedierte huppelend over onze touwen ofwel rechtsomkeer moeten maken, ofwel kopje onder gaan. We zijn niet wakker gebleven om te zien welke keuze ze maakten…

Voorts hebben we natuurlijk ook de toerist gespeeld : afkoeling gezocht onder het heerlijk (lees bitter koud) water van de watervallen van Nidri; de bloedhete lijdensweg ondergaan naar de twee kerken op de heuvels van Twin City Ermoupolis, waarbij we later die avond getuige waren van een Grieks Orthodox huwelijk en het bruidspaar mochten bekogelen met rijst en waar we zelfs uitgenodigd werden op hun feest, die we, verlegen als we zijn, vriendelijk afgewezen hebben; per scooter Ithaca verkend; vanuit Preveza kuierden we per huurwagen drie dagen rond naar de Vikoskloof, Ioannina, Metsovo, Trikada, en hebben we de wonderbaarlijk hoog gelegen kloosters van Meteora beklommen. Ook werden we slenterend door de steegjes van de Chora op Kithnos, zomaar uitgenodigd in het huis van een Grieks koppel; zijn we het spectaculaire Korintische kanaal doorgevaren waar we getuige waren van Benji jumpers; en hebben we op een idyllisch eilandje voor Kerkyra (Corfoe) tussen de patrijzen een strandbarbecue gehouden. Om alles onder woorden te brengen wat we gezien en meegemaakt hebben op al die eilandjes, zou een aanslag zijn op de batterij van mijn laptop, dus lijkt het mij interessanter om gewoon door te verwijzen naar het prachtig geleverde werk van mijn eega : zie fotoalbums dus!

Zo zocht Snow Goose zigzaggend tussen de Griekse eilanden (Cycladen) haar weg omlaag om via Santorini in Kreta te belanden. Een nogal winderig eiland met o.a. een befaamde kloof, waar jullie reeds vroeger konden over lezen. Ergens begin september zeilden we dan verder oostwaarts Turkije binnen, waar je ons tijdens ons 6,5 maanden verblijf in Finike, kon zien rondlopen in Antalya (dolmus), Arykanda (met de wagen van vrienden), Istanbul (vliegtuig), Elmali (groepsuitstap) en Cappadocië (wagen). Een heerlijk, zéér groot, doch administratief moeilijk land, met uiterst vriendelijke behulpzame en open mensen en een wonderbaarlijke natuur. Voorlopig het meest oostelijke punt van onze reis.

Via een achterpoortje is het ons toch gelukt om langer dan wettelijk voorzien in Turkije te blijven. Toch wilden we niet al te veel risico’s nemen (herinner U de film ‘Midnight Express’!), en op 15 april koos Snow Goose terug het ruime sop om 30 mijl verder in Kastellorizo, terug Grienkenland en Europa binnen te varen. Rhodos, Symi, en Kos liggen al zuidwaarts van ons. Zo ploegen we ons nu een weg noordwaarts pal tegen de heersende N-NW wind in. Maar geen nood : diegene die ons kennen weten dat we ons niet te vlug zullen vermoeien. Morgen komt immers ook nog …

PS Herinner me nu en dan eens om iets neer te pennen want anders duurt het opnieuw 7 maanden vooraleer je nog iets van mij verneemt.







  • Comments(0)//logboek.snow-goose.be/#post94

Winter in Belgie

Laatste wijzigingenPosted by Nico Thu, February 12, 2015 15:32:03

Hoi,

Tijdens ons verblijf in België hebben we een aantal foto's genomen van eet-, vreet-, drink- en andere uitspattingen. Nu we terug in ons huisje in de Turkse wateren dobberen, willen we jullie die foto's natuurlijk niet onthouden, maar blijkbaar is er iets fout gelopen bij het versturen van de automatische mail. Vandaar dit berichtje met onderstaand de link naar dit album.

http://persoonlijk.snow-goose.be/#!album-85

Veel plezier!

Sonja en Nico



  • Comments(1)//logboek.snow-goose.be/#post93

Nummer 5 (number 5) !!!

RandnieuwsPosted by Nico Sat, January 03, 2015 13:42:59

Tijdens de feestdagen kregen we opnieuw een fantastische verrassing te lezen en te horen : ons VIJFDE kleinkindje is op komst ! We bestelden een fles wijn en dit hing er aan :

During the Christmas days we received for the FIFTH time wonderful news : a new baby is on its way ! We ordered a bottle of wine and received this message :

Proficiat aan Kim en Miek ! Ergens in juli 2015 zal Miro kunnen spelen met een broertje of zusje...

Congratulations to Kim and Miek. Miro will have a brother or sister to play with somewhere in July 2015 ...





  • Comments(4)//logboek.snow-goose.be/#post92

Onze wensen - Our wishes

RandnieuwsPosted by Nico Thu, December 18, 2014 23:15:30





  • Comments(2)//logboek.snow-goose.be/#post91

Huisje gevonden

Laatste wijzigingenPosted by Nico Sun, November 02, 2014 19:44:21
Aan al diegenen die ons een slaapplaats tijdens ons komende verblijf in Belgie aangeboden hebben : dank hiervoor! Aan alle anderen : doe geen moeite meer want we hebben een oplossing gevonden. We hebben nl. een eigen stekje gevonden in Lichtervelde, en als kers op de taart : we mogen gedurende al die tijd de auto van goede vrienden gebruiken! Dank voor het bed en de automobiel!!! Om het vriesweer in ons vlakke landje terug wat gewoon te worden, zijn we momenteel neergestreken in het wondermooie maar o zo koude Istanbul. Vanuit Turkije groetjes of selamlamak !



  • Comments(5)//logboek.snow-goose.be/#post90

Ik ging eens naar de ... kapper

TurkijePosted by Nico Mon, October 27, 2014 12:28:22

Turkije. Land van de moskeeën, luid kwelende muezzins, kleurrijke bazaars, dolmussen, durums, maar ook land van de ontelbare kappers, berbers genoemd. Nà maandenlang rond te dobberen tussen de Griekse eilanden, waarvan ik later wel één en ander zal neerpennen, leek het tijd om deze tot toeristische attractie verheven barbiers een bezoekje te brengen. Niet dat het mijn idee was natuurlijk (ik heb immers mijn privé kapster mee aan boord), maar onder lichtelijke dwang van op bezoek zijnde vrienden (Sabine en Ludo) die natuurlijk samen zweerden met mijn bedgenote, kon ik in Marmaris niet weerstaan aan een uiterst vriendelijke kerel en twee paar uiterst verleidelijke vrouwelijke, maar ook naar spektakel verlangende ogen.

Vijftien Turkse lira zou het mij kosten. Zo’n vijf euro is op vandaag inderdaad een “batje” zoals wij, West Vlamingen, dit noemen. Ik was enige klant en had drie kappers, waarvan blijkbaar één in opleiding was (zouden leercontracten daar ook bestaan?), tot mijn beschikking. Luxe!

Het begon allemaal, zoals zoveel uitspattingen, héél onschuldig, alhoewel… Ik moest me uitkleden! Akkoord, niet helemaal natuurlijk, hiervoor was ik aan het verkeerde adres, maar gewoon mijn t-shirt uitdoen. Daar zit je dan in je blote torso naar jezelf te kijken… Om het toch een beetje deftig te houden kreeg ik gelukkig een echt valse Burberry schort voorgebonden.

De meter liep, het werk kon beginnen. Beetje knippen hier, beetje knippen daar, vooraan, in de nek achteraan, opzij rond beide oren, tot onze vriend doorhad dat er bovenaan niet veel te knippen viel omdat er simpelweg niets meer groeit…

Dus over naar plan B zag ik hem denken. ‘You could need a good shave’ hoorde ik hem eerder bevestigen dan vragen. Twee letters later (‘OK’) en zeker vijf minuten lang, was hij als een stukadoor die aan het pleisteren slaat, mijn zo spaarzaam gebruinde façade aan het inkwasten met massa’s witte scheerzeep. Ordinaire scheermesjes zijn hier taboe, dus toverde hij plots zo’n open scheermes (shavette) uit zijn borstzak te voorschijn en zwengelde het moordwapen uiterst behendig maar ook uiterst dichtbij mijn angstige ogen en neus. ‘Oef, hij had het nog gedaan’ gutste bij z’n eerste schaafbeurt als een geruststellende gedachte door mijn gemartelde hersenen. Snel, maar toch minutieus, voelde ik het lemmet van boven naar beneden over mijn teer velletje glijden. Eén kilogram schuim en vijf gram stoppels later, begon hij opnieuw aan zijn plaasterwerk, precies om de fijne scheurtjes en gaatjes in mijn smoel nog op te vullen. En even vlug en nauwkeurig kwam ook deze tweede beurt aan zijn einde.

Klaar is Kees dacht ik nog, maar toen kwam Marie, neen, Sonja en Sabine binnen. De show moest nog beginnen! Knippen en scheren overleefd. Ik wist echt niet wat die gast nog van plan was met mij. Ergens achter mij viel het woordje ‘ontharen’. Oksels ? Mijn drie borstharen? Lager??? Nog lager ? Mijn ex-voetbalkuiten ? Njet. De haren in mijn welriekend neusorgaan! Ik haat het: met zo’n elektrisch vibrerend ding in mijn neus gaan, kriebelen dat dat doet en dan met elke snok één haartje uittrekken. Neen, niets voor mij. Alsof onze vriend mijn vrees kon lezen, begon hij met een uiterst zachte borstel een groen, nogal heet brouwsel op, rond en in mijn neus te smeren. Onnozel en een uiterst lachwekkend zicht natuurlijk.

De intussen dichter geschoven dames zag en hoorde ik huilen van het lachen. Fototoestellen zag ik flitsen. Voorbijgangers hielden halt om deze vreemde man met groene neus te aanschouwen.

Gelach langs alle kanten ging plots over naar luid geschater langs nog meer kanten, want terwijl ik daar op voltrekking van het vonnis zat te wachten, voelde ik plots een steekvlam vlak bij mijn oor! Mijn vriend, die ik nu meer mijn vijand noemde, kon blijkbaar niet genoeg krijgen van mij, en vond er niet beter op dan de haartjes in mijn oren weg te schroeien met een brandende fakkel! Ik wist zelfs niet dat daar haren groeiden! Als een vuurspuwer danste hij rond me en probeerde de schroeiplekken te minimaliseren…

Toen ik terug afgekoeld was en de omstanders terug konden ademen in plaats van lachen, keek de vijand mij recht in de ogen, sprak als afleiding zijn Turkse, onverstaanbare toverspreuk, en trok met een krachtige ruk de groene smurrie van mijn neus. Het voelde alsof alles weg was, inclusief mijn neus, maar een blik in de spiegel concludeerde anders: ze stond er nog. Nu wel vrij van haren, zwarte punten, mee-eters en nog van die toestanden in en rond mijn neus, maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat daar binnenin meer foetsie was dan dat de bedoeling was.

Opgelet ! De volgende foto is niet bedoeld voor gevoelige kijkers !

Enfin, na dit neuswaxen en fakirgedoe met mijn oren was ik al halfweg gekomen met mij terug aan te kleden, toen mijn radicale moslimbroeder de dames overtuigend maar volledig overbodig kon wijsmaken dat de huid van mijn glad gepolijste neus te fel contrasteerde met de rest van mijn Vlaamse smikkel, zodat een volledige gezichtsbehandeling ECHT nodig was! Wat kon ik doen ? Juist, niets dus en gewoon toegeven aan de Almachtige.

Groen was blijkbaar zijn lievelingskleur want nu smeerde hij uit een ander potje een soort slecht riekende spinaziekleurige smurrie over alles wat nog restte van mijn oude ik. Dat goedje rook eerder naar formaline, het brouwsel dat ze gebruiken om de doden mee te balsemen… Blijkbaar noemen wij dit beschaafder een maskertje leggen of peeling (mijn kl..). Onbetaalbaar hilarisch natuurlijk : nu zat ik daar nog steeds halfnaakt, aanschouwd door langs slenterende toeristen als één of andere etalagepop, met een smikkel net als een stik jaloerse Hulk, wachtend tot mijn ‘maskertje’ droog was.

Een kwartiertje later, die opgevuld werd met het, geloof het of niet, trekken van mijn wenkbrauwen, waarbij het leek alsof onze Turkse artiest die haartjes met zijn tanden uittrok in plaats van met een soort operatie-naaigaren, pelde hij alles er met een beetje geluk mooi terug af. Om de vuile randjes en resten weg te werken, mocht ik dan voorovergebogen met mijn hoofd over een wastafel hangen, waarbij mijn gezicht gewassen werd. Onze kameraad kon mij natuurlijk onmogelijk laten gaan zonder ook mijn overgebleven haar te wassen, en na twee shampoobeurten, een föhnbeurt, en veel geklets op mijn bolle wangetjes met zéér irriterende en dan zalvende aftershave, was het eindelijk zover.

‘Haja ilal-salah’ klonk als een zegen door de luidsprekers van de minaret. Tijd om te gaan dus. T-shirt terug aan, en oeps… nog betalen natuurlijk. Juist, daar stond ik dan met mijn belachelijke vijftien turkse liras. Heel de één uur durende show, kostte mij, na afdingen natuurlijk, uiteindelijk zo’n 17 euro, inclusief de Turkse thee tussendoor. Conclusie. Het zijn commerçanten die Turken, maar wel vriendelijke…

Volgende keer zal het mijn beurt zijn om te lachen en foto’s te nemen van mijn teerbeminde want.. we gaan buikdanseressen gaan kijken, en dát zullen jullie met veel meer plezier bekijken !



  • Comments(3)//logboek.snow-goose.be/#post89

't Is weer voorbij ...

TurkijePosted by Nico Wed, October 08, 2014 22:33:08
't Is weer voorbij die mooie zomer, want we hebben vandaag 8 oktober onze winterhaven bereikt ! In Finike (Turkije) zal Snow Goose 6 maanden lang hopelijk zonder al te veel tegenstribbelen alle schuur-, timmer-, verf- en andere werkjes ondergaan. Wijzelf keren voor ruime tijd terug naar ons vlakke landje. Eindelijk terug naar dat koude, natte, mistige en grijze België. Joepie !

  • Comments(3)//logboek.snow-goose.be/#post88
« PreviousNext »