Logboek

Logboek

Onze avonturen

Op elk artikel kunnen jullie reageren door onder het artikel op "reacties" te klikken...

Bloopers - part 1

RandnieuwsPosted by Nico Mon, January 11, 2016 15:03:25
Ooit al met de auto achteruit van de oprit gereden waarbij je het fietsje van zoon of dochter tot containerparkvoer herleidde? Of dacht je, toen je van jou eigen kat een nieuw model frisbee had gemaakt, dat ze een nieuwe verkeersdrempel in je straat hadden aangelegd? Of bespeurde je nattigheid toen je die al jaren scheefstaande brievenbus eindelijk deftig in de grond had gebetoneerd maar naderhand vaststelde dat ze achterstevoren stond? Tja … wel zo’n domme dingen komen wij uiteraard niet tegen. Wel andere …

Een “mazoetje”

Onze dieselmotor heeft nu en dan dorst. Om bij te tanken rijden er in de meeste havens mannetjes rond met kleine tankwagentjes met lange slangen (de tankwagentjes wel te verstaan). Op eilanden waar we die luxe niet hebben moeten we soms een calvarietocht ondernemen om ons groene 20 liter dieselvatje aan één of ander tankstation te vullen. Eens terug op ons scheepje gieten we deze dan uiteraard leeg in onze dieseltank. Maar we hebben ook benzine aan boord voor de motor van onze bijboot Flipper. Dit vatje heeft een feloranje kleur zodat vergissen onmogelijk lijkt. Een acute kleurenblindheid, een plots hersenfalen of een oververmoeide(?) schipper, we zullen het nooit weten, zorgde er voor dat ik mezelf plots de dieseltank zag vullen met … jawel benzine! Miljaar, miljaar!

Het was alsof mijn zesde zintuig na enkele liters het onheil besefte en mij deed rondzien of niemand die flater had opgemerkt. Minuten later zat ik, bevend van schrik voor onherstelbaar aangerichte schade, te googelen naar de consequenties van mijn blunder. Maanden later, vandaag dus, heb ik de indruk dat de motor nog soepeler draait dan voorheen. Of hoe een blunder een tip werd!

Aanlengen met water aub.

Zelfde dieseltank, ander eiland, andere dag, andere blunder.

Opnieuw was ik aan het voyageren tussen tankstation en ons scheepje om de dieseltank te vullen per 20 liter. De verlossing kwam van mijn buurman die zo’n lilliputter tankwagentje had gevonden om hem twee uur later van de broodnodige brandstof te voorzien. Bij een straalblauwe hemel draaide ik de tankdop op de boot halfdicht en sleepte me naar de comfortabele fauteuils van de dichtstbijzijnde bar om in afwachting van de levering een beetje te internetten. Het computerscherm verdoezelde blijkbaar de aankomende zwarte wolkenmassa en de daarin nestelende watervallen van regen. Toen ik twee uur later opkeek en constateerde dat ikzelf en ons scheepje de regendouche eens te meer hadden overleefd (mijn eega was in een winkelcentrum waar het soldenprijzen regende…), slenterde ik niets vermoedend terug naar ons dobberend huisje. Het was alsof ze bleekwater kiepten over mijn bruingebrande en relaxte zeilerskop toen ik besefte dat ik de dieseldop maar half had gesloten. Tonnen regensop waren langs, rond, over en waarschijnlijk in de halfgesloten opening gestroomd! Miljaar, miljaar!

Voor minuscule waterdruppels hebben we wel een water scheidingsfilter, maar deze is belachelijk te klein voor apocalyptische hoeveelheden regenwater. Enfin, sindsdien motoren we op een cocktail van water en diesel. Of was de dop dan toch net genoeg gesloten … ?

De “plons” van de zwaartekracht

Een “plons” kan veel betekenen. Het kan betekenen dat mijn zeilmaatje bij 30 graden overboord springt om af te koelen in 29 graden warm water; het kan duiden op een vliegende vis die zo probeert om zichzelf te schrappen van de spijskaart van zijn grotere soortgenoot; het kan wijzen op kamikaze gevogelte die zich ergens vanuit de stratosfeer te pletter laten vallen in het water, in de hoop een maaltijd te vangen en geen ronddrijvend stuk hout (Ai!); het kan “Plons” DE kikker zijn… Maar het kan ook, en je raadt het al, iets veel noodlottiger betekenen : de plons van een bos … sleutels. Pffft. Neen, niet meer terug te vinden, al zijn we duikers en hebben we twee dagen lang een Search and Rescue georganiseerd… zonder resultaat. Gesloten dat fietsslot, gesloten ons antidiefstal-bijboot-motor-slot, gesloten ons zodiac-ijzerdraad-slot, …en daar gaat het laatste stukje Delvaux (sleutelhanger) van Sonja. Miljaar, miljaar!

Ja, ja horen we jullie al zeggen, een simpele kurk had de sleutels wel drijvende gehouden. Weten we intussen natuurlijk wel, maar wat met de “plons” van roeiriemen die ook overboord gegaan zijn… ?

Eureka!

Dan hadden we een helder moment! We vervingen alle sloten door cijfersloten. Geen sleutels meer, dus ook geen kans meer op een “plons”.

Op het eerste gezicht een perfecte oplossing, ware het niet dat er toch minstens twee nadelen aan zijn. Dedju. Komen we ‘s avonds laat thuis, wat natuurlijk niet zo veel gebeurt J, dan is het pikdonker en zien we de cijfertjes natuurlijk niet! Wreed ambetant nietwaar. Dus hangen we er een zaklampje naast die het natuurlijk begeeft net wanneer je ze nodig hebt. Een tweede groter nadeel is de cijfercode vergeten… Zo heb ik dagen na elkaar de correcte 4-cijferige combinatie tussen 0001 en 9999 gezocht… Miljaar, miljaar!

Where were you when the lights went out in …. ?

Een plezierige tijd. Tijd om de kerstboom te zetten, pakjes te kopen, gluhwein te drinken en … kerstlichtjes op te hangen. Sonja had onze kajuit een mooie en gezellige sfeer gegeven en ter afronding had ze de kerstlichtjes rond om rond opgehangen. Le moment suprême : stekker in stopcontact, een plof, een steekvlam en … alle lichten, ik bedoel dan ALLE lichten op alle pontons, kades, winkels en kantoren in de hele haven gingen uit! Miljaar, miljaar!

Ik : ‘wat heb je nu weer gedaan?’

Zij : ‘niets, niets, gewoon de stekker proberen in te steken’

Ik : ‘hoe bedoel je ‘proberen’ in te steken?’

Zij : ‘ awel zo van achter ‘t hoekje de stekker op de tast in die gaatjes proberen te steken’

Ik : ‘da kan toch nie da alles uitvalt. Onze verliesstroomschakelaar ja, en misschien ook die op onze elektriciteitspaal, maar toch niet de ganse haven!’

Dat kan dus wel!

Nà enig denkwerk (wat pijn doet en steeds langer duurt) zag ik de oorzaak : een foutje in de constructie van onze Amerikaanse (of Duitse) stopcontacten aan boord, want je kan door de stekker scheef te houden (lees “van achter ‘t hoekje”) stroom steken op de terre (aarding)!

Een half uurtje later zagen we terug het licht maar bleven onze kerstlichtjes voorlopig uit…

De avond nadien waren wij uitgenodigd op een andere boot voor een drink, toen de kok vloekend vertelde dat hij de avond voordien een schotel in de oven had staan, toen plots alle elektriciteit uitviel. Miljaar, miljaar! Wij zwegen als vermoord ….

Wordt vervolgd met bloopers over huisdiertjes, een zéér speciale ovenschotel, ‘t is zwart en ‘t zegt “tjeng boem”, haast en spoed en “waar zou dit voor dienen ?”

Intussen zitten we nà 3 weken België te wachten op onze Ryanair vlucht naar Sicilië.

See you terug in maart !



  • Comments(6)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by dorina Fri, April 07, 2017 12:41:48

leuk voor jullie verhalen te lezen

Posted by sonja Fri, January 15, 2016 10:31:58

Zoals steeds, mercie voor de reakties op onze verhalen en bij deze bedank ik speciaal Stijn omdat hij ons het gevoel gegeven heeft dat we niet de enige klungelaars zijn in deze wereld :-).

xxxx


Posted by Sara Mon, January 11, 2016 20:19:09

Haha, machtig! Goe bezig😜

Posted by dorine Mon, January 11, 2016 19:55:39

in de eerste plaats was het leuk voor jullie terug te zien de feest dagen zijn er weer van door Op de kerstmarkt waren we te laat nu op de Nieuwjaars receptie niet super super hé voor jullie ook blij terug te zien en ja je gaat ons voor zijn jullie zesde kleinkind op komst super nu zijn jullie terug naar de snow-goose succes en ik zou zeggen tot in maart dan zijn jullie terug hier hé

hopelijk is alles in orde hé op de boot god luk

Groetjes dorine


Posted by jef en karien Mon, January 11, 2016 18:02:25

Troost je of "Hoe een blunder ervaren aangericht door een ander!"

Begin december hebben we van een weekje kerstnachten genoten in de Elzas tussen Straatsburg en Colmar. ENIG; Geen sneeuw maar wel een stralende zon.
De goedheid zelve lenen we moeders nieuw toyotatje uit aan onze schoonzoon Stijn.(anders staat die daar toch maar te staan).
Terug thuis brengt stijntje ons wagentje terug en zoals het hoort: VOLGETANKT!
Rond 20u45 hadden we er genoeg van,we reserveren vlug een restaurantje en we zullen er nog eens lekker van genieten?
Van bij ons tot aan 't kapelleke (=300m) en prut prut prut...we stonden stil. Kortom, stijntje had diesel in moeders naftebakske getankt.
Toyota assistance opgebeld ,1u30 wachten , de auto laten takelen en weg restaurantje maar wel een stuutje uit 'tvuistje aan de watersteen.
Met 100 euro en een lege tank waren we er van af zonder verdere schade.

ps/ Stijn heeft ons nadien wel getrakteerd (en er een slapeloze nacht aan overgehouden)


Posted by Karl Mon, January 11, 2016 16:32:32

Mister Bean is duidelijk 'Family Bean' geworden.
Genoeg stof om dit te verfilmen zou ik zeggen!

Gelukkig Nieuwjaar!
Karl.