Logboek

Logboek

Onze avonturen

Op elk artikel kunnen jullie reageren door onder het artikel op "reacties" te klikken...

Bloopers - part 2

RandnieuwsPosted by Nico Tue, March 01, 2016 17:18:08

Huisdiertjes

ZE zeggen dat je alle fruit grondig moet afspoelen. ZE zeggen dat je geen kartonnen verpakking aan boord mag halen. ZE zeggen dat je altijd je schoenen moet afdoen vooraleer je aan boord stapt. ZE zeggen zelfs dat je de etiketten van de blikken moet afweken. Natuurlijk werd dit door ons grandioos NIET opgevolgd, met vorig jaar als resultaat: Blattodea aan boord! ZE hadden dus waarschijnlijk wel gelijk J. We liepen achter de feiten aan en probeerden dan maar te genezen in plaats van te voorkomen: lokdoosjes neergepoot in alle mogelijke en onmogelijke hoeken van hun nieuwe territorium en deze stipt om de drie maanden vervangen. Of het nu de doosjes waren of “iets anders”, feit is dat we van deze diertjes geen last meer hebben. Dat “iets anders” kan de Apodemus Sylvaticus geweest zijn. Ook deze snode gast (of gasten) waren op hotel bij ons. Wij vonden bewijzen van hun invasie tussen de pakken meel, suiker en ander snoepgoed. Alle hulp was welkom dus huurden we de expertise in van de kat van de buren. Bloederige taferelen moeten zich die avond afgespeeld hebben, want toen we na een wandeling terug aan boord kwamen, zagen we een bloedplas aan dek en een bloedspoor van wel zo’n vijftig meter lang in het bos verdwijnen. Getuigen hadden gezien hoe onze dappere viervoeter zich als kamikaze met gestrekte ‘armen’ en ‘benen’ geworpen had op onze verstekeling en triomfantelijk met de lekkernij tussen haar tanden in het struikgewas verdween. Opgeruimd staat netjes: geen kakkerlakken meer aan boord, noch muizen!

Beetje techniek

Neem maar van ons aan dat internet onmisbaar is aan boord. Niet alleen om weerberichten te vergelijken (ja vergelijken want met één weersite kom je bedrogen uit dus kies je ergens de gulden middenweg tussen een aantal sites), info over havens uit te zoeken, contact te houden met het thuisfront, de website te onderhouden, filmpjes ‘down te loaden’, noem maar op …

Dus hadden we bij vertrek uit Blankenberge eigenhandig een gloednieuwe wi-fi antenne op het topje van onze mast geplaatst. Drie jaar later hebben we het onding er terug afgehaald! Neen, niet omdat het slecht functioneerde, maar voornamelijk op anker zorgde de dikke zwarte kabel in de mast voor slapeloze nachten. ‘Tsjeng boem’ ‘Tseng boem’ klonk het uren na elkaar en was van het goede te veel voor onze kapitein (voor mijn vrouwtje klonk het als muziek ?!?). Ik kan nu eindelijk slapen in plaats van … te internetten.

Het is ‘afsluiten’ en niet ‘afbreken’

Afsluiters zijn een soort ventielen voorzien van hendels die geplaatst worden in de boot overal waar water- en andere buizen door de romp heen gaan. Men moet deze openingen kunnen afsluiten in geval van problemen. Wij creëerden echter zelf een probleem door de hendel van de afsluiter van de koeling van de motor dicht te willen draaien, doch het verdomde ding sloot niet, maar brak gewoon af. Omdat de doorsteek door de huid van de boot nog perfect in orde leek, was ik niet happig om heel het boeltje te vervangen. Na zo een jaar te zeilen heb ik dan maar gewoon een tweede (werkende) afsluiter geplaatst vlak nà de eerste. Hopelijk breekt deze tweede nu ook niet af…

Haast en spoed

Liggen we als bij uitzondering in een haven, dan ligt Snow Goose met haar boeg met twee lijnen vast aan de ponton en meestal met één lijn (die men oppikt aan een boeitje) vast aan haar kont. Uitzonderlijk lagen we die keer vast met twee lijnen achteraan die op hun beurt verbonden waren met een héél dun lijntje. Door de komst van slecht weer hebben we getwijfeld maar uiteindelijk besloten om toch rond de middag een aantal mijlen verder een veiliger haven op te zoeken, dus … gooien we de voorste lijnen los, gooien we de achterste lijnen los, gooi ik haar in achteruit, maar … vergeet ik natuurlijk in mijn haast dat ene kleine stomme dunne lijntje, met als gevolg dat op zo’n drie meter van de kant Snow Goose precies snoeihard op haar remmen ging staan en wijzelf snoeihard tegen de vlakte gingen. Noch vooruit, noch achteruit, motor en kleren af, duikbril op, snorkel in en vlug het sop in om onderwater even te gaan piepen. Wel, ik denk dat een lichte hartaanval zo’n beetje het dichtst benaderde wat ik toen voelde want dat vervloekte dunne touwtje was blijven haperen achter het schroef en had beide dikkere bak- en stuurboordlijnen, die verder verbonden waren met nog een zwaardere lijn, EN nog verder met een zeg maar ZWARE ketting, als spaghetti doen opdraaien rond de schroefas. Een bol van gevlochten staal, verweven met duimdikke touwen (ik schat zo’n halve meter in doorsnede), zouden door sommigen misschien als kunst aanzien worden, maar door mezelf eerder als “over en uit van onze reis”! Later beseften we dat we niet naar Scherpenheuvel, Lourdes of Fatima moeten trekken, maar dat een wonder zo even hier bij ons was geschied: bij ontrafeling van de onderwaterpuzzel vonden we immers geen verwrongen schroef, geen afgebroken schroefblad en geen gebogen schroefas! Oh ja, we zijn dan maar blijven liggen ….

Een vreemde ovenschotel

We weten nog steeds niet of het klopt met wat we doen maar als de weergoden boos zijn stoppen we alle elektronica, en dat is heel wat, in onze oven. Ooit hebben we immers in de fysicalessen ergens iets opgevangen van een meneer Faraday die tijdens een onweer met bliksem werd opgesloten in een kooi (of zoiets), dus onze simpele geesten maakten van die kooi gewoon een oven. In de late namiddag van die bewuste dag stapte Sonja van boord om een stadwandeling te maken. Omdat de lucht meer zwart dan blauw zag, nam ik geen risico en stopte ik gsm’s, laptop, i-pad, i-pod, draagbare vhf, wifi ontvanger, en nog meer van zo’n toestanden, veilig weg in onze safe, zijnde onze oven. Het onweer bleef uit, wij bleven droog en veel later dan verwacht keerden we terug naar ons bootje. Mijn vrouwtje zag het niet zitten om zo laat nog te koken dus spoedde ik mij naar onze plaatselijke supermarkt om twee diepvriespizza’s. Sinds het begin van onze wandeling had ik precies het idee dat ik iets vergeten had… Ik voelde dat het ergens belangrijk was, maar kon er niet opkomen. Toen ik stond af te rekenen aan de kassa, schoot het me plots te binnen : ik had Sonja niet verteld dat de oven vol zat … Diepvriespizza’s hebben een voorverwarmde oven nodig ! Een oven waar binnenin geen lichtje zit! Een oven die gemakkelijk 220° warm wordt!!! Voel je hem komen? Toen ik binnengestormd kwam, rook ik … aangebrande laptop, overgoten met een sausje van… tja, iets elektrisch. Mijn wederhelft had inderdaad de oven voorverwarmd, niet wetende van haar inhoud, maar ze had onraad en waarschijnlijk wat anders geroken, en alles dan maar… in de koelkast gestopt J. Een engel waakt blijkbaar over ons want enkel de laptop heeft nu een … zacht gerimpelde bodem…



  • Comments(1)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by dorina Wed, September 28, 2016 19:25:11

op de foto dat ziet er lekker uit pizza